buńczuk słownik

buńczuk rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

drzewce zakończone kulą lub grotem, ozdobione końskim włosiem, stanowiły symbol władzy na dawnych kresach wschodnich
  • hist.
pęk włosów, przyłączany do rycerskiego szyszaka bądź do uszu lub piersi konia
  • hist.