błazen słownik

błazen rzeczownik, rodzaj męskoosobowy lub męskozwierzęcy

zawodowy nadworny żartowniś i prześmiewca zabawiający króla
  • hist.
ktoś, kto jest przesadnie wesoły lub nadmiernie dowcipkuje
  • przen.

Kolokacje

zachowywać się jak błazen
wyjść na błazna

Synonimy

pajac
klaun
wesołek
reg. śl. august
błażen
błazeniec
st.pol. błazno
st.pol. gąska
krotochwilnik
wesołek
trefniś

Antonimy

smutas
kat

Związki frazeologiczne

żadna biesiada nie może być bez błazna
każdy błazen swoim strojem
nie bądź błaznem, kiedy nie możesz być wielkim panem
przede drzwiami bogatych błaznów, mądrzy zwykli siadać
nie czyń się błaznem, gdyś nie jest
trudno z błazny na zając
wszędzie na błazny kapie
błaznów siać nie trzeba, sami się rodzą
kunsztarza albo błazna radzi wszyscy słuchają, lecz go ze przyjaciela nie mają
błazna wszyscy słuchają, lecz go za przyjaciela nie mają
błaznów wszędzie pełno
jeden błazen wiele błaznów czyni
po śmiechu poznaje jeden błazen drugiego
trunek mocny, białogłowa grzeczna - z najmędrszego uczynią błazna
w błazna postrzyc
robić z siebie błazna
nie trefiłeś na dudka, najdzi sobie błazna