hajduk słownik

hajduk rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

żołnierz piechoty węgierskiej zorganizowanej w Polsce przez króla Stefana Batorego oddziały hajduków stanowiły gwardię przyboczną władców Polski i hetmanów.
  • hist.
powstaniec słowiański albo węgierski występujący przeciwko panowaniu tureckiemu
  • hist.
na dworach magnackich: służący, lokaj w stroju węgierskim
  • hist.
rozbójnik, rabuś, opryszek
  • daw.