korzeń słownik

korzeń rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

organ roślin naczyniowych umiejscowiony zwykle w podłożu (glebie), utrzymujący roślinę w jednym miejscu i pobierający dla niej wodę i składniki mineralne
  • bot.
element organu tkwiący wewnątrz innej części ciała
  • anat.
roślina, która zawiera olejki eteryczne, używana jako przyprawa
lm korzenie
  • przen.

Kolokacje

wyrywać z korzeniami
powrót do korzeni
wracać do korzeni
mieć gdzieś swoje korzenie

Związki frazeologiczne

zapuszczać korzenie
zapuścić korzenie