krzyczeć słownik

krzyczeć czasownik nieprzechodni niedokonany

mówić lub wołać bardzo głośno
wydawać głośny, nieartykułowany dźwięk, np. z radości, na skutek zadania bólu
o niemowlęciu: płakać
dawać zauważyć się jaskrawością, kontrastem
  • przen.

Kolokacje

krzyczeć na kogoś

Synonimy

drzeć się
wrzeszczeć
płakać
drzeć się
wrzeszczeć
wulg. drzeć mordę
drzeć japę
drzeć się
wrzeszczeć
rzucać się w oczy

Antonimy

milczeć

Związki frazeologiczne

krzyczeć wielkim głosem
krzyczeć na całe gardło
krzyczy jak gdyby go diabeł opętał
krzyczeć wniebogłosy
najpierw klęczy, prosi, szlocha, potem krzyczy: dość, wynocha!
krzyczeć jak potępieniec
krzyczeć, jakby się miał Żyd urodzić
krzyczeć jak w bóżnicy
krzyczeć jak Żydzi w bóżnicy
kto często krzyczy, tego nikt nie słucha