namiestnik rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
osoba sprawująca władzę nad określonym terytorium w imieniu panującego
w I Rzeczypospolitej: stopień wojskowy w jeździe polskiego autoramentu, niższy oficer też namiestnik w Encyklopedii staropolskiej
w starożytnym Rzymie: urzędnik, któremu powierzono władzę nad prowincją, miał kompetencje sądownicze i podatkowe
osoba stojąca na czele namiestnictwa