wręg słownik

wręg rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

wycięcie lub załamanie w elemencie konstrukcyjnym, najczęściej drewnianym, służące do spójnego połączenia z innym elementem
element konstrukcyjny korpusów ula wzmacniający ich łączenie
  • pszcz.
szkut. jeden z elementów konstrukcyjnych tworzących szkielet łodzi lub samolotu
  • lotn.

Synonimy

(1.1-3) wręga
falc
felc
żebro